Safon.org:Hovudsida

Frå Safon.org

På grunn av problem med serveroppdatering blir alle lenkjer frå Google og andre eksterne sider vidaresendte til hovudsida akkurat no. Vi beklagar detta og håpar å få retta feilen snart.

Velkommen · Kort innføring · Spørsmål og svar · Samfunnshuset · Retningsliner · Populære sider

Safon.org er ein nettressurs for kultur og miljø med skandinavisk kystkultur i vidaste tyding, inkludert minoritetskulturar, og kulturmøte som hovudreferanserammer. Kjeldetypane inkluderer artiklar, bøker, bilde og lenkjesamlingar.

Safon.org har til no 2 255 artiklar. Har du problem med skriftteikna finn du tips om installering av oppdaterte fontar og liknande her. Tilrådde nettlesarar er Firefox, Mozilla og Opera. (Brukar du Internet Explorer, bør du ha versjon 7 eller nyare.)

FAGSIDER: ENGELSK • HEBRAISK • KROPPSØVING • KUNST OG HANDVERK • MAT OG HELSE • MATEMATIKK • MUSIKK • NATURFAG • NORSK • RELIGION OG LIVSSYN • SAMFUNNSFAG • SPANSK • TYSK

I dag er det onsdag den 3. desember 2008.

Aktuelt

Ḥanukká (hebr. חֲנֻכָּה eller חֲנוּכָּה), stundom òg skrive chanukka og ofte kalla den jødiske ljøsfesten, blir feira i åtte døgn kring nymåne i desember — frå 25. kislév til eit par dagar uti tebét. I år varer ḥanukká frå solnedgang søndag den 21. desember 2008 til solnedgang måndag den 29. desember 2008 Kvar kveld tenner vi ljøs i ein ḥanukkijjá (sjå bildet) Ein ḥanukkijjá er ein ljøsestake med åtte vanlege armar og éin ekstra for «tjenaren» (sjå meir om tjenaren i kapitlet «Tenning av ljøs»). Første kvelden tenner vi eitt ljøs og tjenaren, andre kvelden to ljøs og tjenaren, og så vidare inntil vi tenner alle åtte ljøsa og tjenaren på den åttande kvelden. Vi et gjerne mjølkemat (hovudsakleg mizraḥisk og sefardisk skikk) og mat steikt eller kokt i olje (hovudsakleg asjkenazisk og tildels sefardisk skikk). Elles er det vanleg å gje kvarandre gåver og å synge eller spela glad musikk. (Nokre familiar pyntar òg tre, men detta er ikkje tradisjonelt rekna som ein jødisk skikk.) Ḥanukká har mange likheitstrekk med jula slik ho blir feira i Skandinavia i dag, men det er òg mykje som er ulikt — sjå «Samanlikning mellom ḥanukká og jul».

Mat

Ekte sukatar (gjønom fr. succade frå it. succada) er småe terningar av salta, gjæra og kandisert albedo av etróg (søtsitron, Citrus medica). I krigsgenerasjonen blir ofte sukatar bruka som tilsetting i kringler og julekake. I Noreg blir sukatar produserte av Freia, som no blir eigd av det multinasjonale selskapet Kraft Foods. Ein billigare, men mindre velsmakande variant av sukat blir laga av graskar i staden for etróg. Det finst fleire ulike hypotesar om namnet «sukat», som heiter succade på engelsk, sukade på nederlandsk og stundom Succade/Sukkade (men oftare Zitronat i moderne tid) på tysk. Ein hypotese er at namnet kjem frå latin succidus. Andre hypotesar er at namnet har opphav i arabisk سكر (/sukkar/, ‘sukker’). Den tredje hypotesen sett namnet i samband med hebraisk סֻכָּה (/sukkā/, ‘hytte’), ettersom frukta etróg som sukatar blir produsert frå blir bruka under den jødiske høgtida sukkót (lauvhyttefesten). Les meir …

Etróg (hebr. אֶתְרוֹג; lat. Citrus medica), òg kalla cedrat, sukatsitron eller søtsitron på norsk, er ei svært aromatisk, sitronliknande frukt av sitrusfamilien. Etróg er ein av arbangá miním (dei fire slaga) som blir bruka symbolsk under sukkót (páscua de las cabañas, lauvhyttefesten). Det finst fleire typar etróg, men ikkje alle er kasjér til bruk for arbangá miním. Blant dei som ikkje blir bruka for detta er fingeretróg («buddhahand») og florentinsk etróg. I tillegg blir albedoen (det kvite området mellom ytterskalet og sjølve fruktkjøtet) bruka til å laga sukatar. I tidlegare tider har skalet vorte bruka som medisin og som parfyme for klede. Dei variantane av etróg som blir bruka under sukkót er levantinske etrogím, jemenittiske etrogím, marokkanske etrogím, calabriske etrogím og greske etrogím. Les meir …

Norsk klippfiskmuseum ligg i Kristiansund og er etablert som ein del av Nordmøre Museum. Museet held til i Milnbrygga, ei autentisk kleppfiskbryggje frå midt på 1700-talet. Museet viser korleis kleppfiskproduksjonen har føregått i Noreg gjønom meir enn 250 år. Til bryggja hører kleppfiskberg og vaskeplass for fisk. Anlegget ligg sentralt ved hamna, midt i bybildet i Kristiansund. Kvart år blir det arrangert bacalaofestival der der firma og kleppfiskentusiastar konkurrerer om å laga den beste bacalaoen. På norsk blir ordet bacalao bruka om ein gryterett av kleppfisk. Les meir …

Saltfiskball (utt. ["sɑʎ:hƫfɪskˌbɑʎ:] el. ["sɑʎ:hƫfeskˌbɑʎ:]) er ein fiske- og potetrett frå Romsdal, Ytre Nordmør og Fosen. Hovudingrediensane i blandaballen er saltfisk (gjerne hyse eller lyr), potet og grynmjøl og/eller kveitemjøl. Saltfiskball er spesielt populær mat på Smøla på Nordmør. Les meir …

Kleppfisk, òg kalla klippfisk, er salta og tørka fisk av torskefamilien. Det mest tradisjonelle fiskeslaget er torsk, men hyse (kolje), lange, brosme og sei blir òg bruka. Kleppfisk er eit langt meir foredla produkt enn tørrfisk: Tørrfisken er ikkje salta og blir hengt på hjell til tørking; medan kleppfisken er gjennomsalta, flattørka og pressa fisk. Tradisjonelt har kleppfisken vorte tørka på kleppar (reinflekte svaberg), men i nyare tid er det vorte vanlegare å tørke kleppfisken i innandørs tørkeanlegg. Les meir …

Kva matvarer som er tillatne for pesaḥ (jødisk påske) varierer noko mellom ulike jødiske grupper. Det grunnleggande trekket som er felles for alle er at all ḥaméṣ — det vil seie syrna eller gjæra mat av dei fem kornslaga (kveite, spelt, vanleg bygg, toradsbygg og rug — er forboden både å eiga og å eta alle dei sju eller åtte dagane pesaḥ varar. Dei fleste tradisjonelle asjkenazím, og i seinare hundreår mange europeiske sefardím òg, avstår frå å eta kitnijjót (belgvekstar, særleg i tørka tilstand) under pesaḥ på grunn av at mjøl av dessa belgvekstane (slik som ertermjøl) kan komma til å bli forveksla med mjøl av dei fem kornslaga. Meiningane om ris er delte. Dei fleste sefardím et ris under pesaḥ, men asjkenazím reknar ris til kitnijjót, som dei avstår frå å eta. Les meir …

Personar

Abrahám ben Sjemuél Abulafia (f. 1240; d. etter 1291, truleg på Malta) var ein av dei første kabbalistane. Han vart fødd i Spania og studerte skriftene åt Mosjé ben Maimón og Hillél. I tjueårsalderen la han ut på eit liv i vandring. Den første profetiske boka si, Sefer hajjasjár (‘Den rettvises bok’) skreiv han i Patras i det noverande Hellas i 1279. Abrahám Abulafia drøymde om å viske ut skilnadene mellom jødedommen, kristendommen og islam. Året etter følgde han ei indre stemme og la ut på reise til Roma for å omvende pave Nicholaus III. Les meir …

Rabbinar Ira Eisenstein (1910–2004) grunnla saman med Mordecai Kaplan den rekonstruksjonistiske jødedommen i løpet av tida frå 1920-åra til 1940-åra. Rekonstruksjonistisk jødedom var under denna første tida ei radikal fløy innaføre amerikansk konservativ (masorti) jødedom, men vart seinare formelt utskilt som ei sjølvstendig retning av jødedommen med opprettinga av the Reconstructionist Rabbinical College i 1968. Ira Eisenstein var fødd og oppvaksen i New York. Han tok Bachelor-graden og seinare òg ein doktorgrad ved Columbia University. I 1931 fekk han rabbinsk ordinasjon frå Jewish Theological Seminary. Blant lærarane hans der var rabbinar Mordecai Kaplan. Les meir …

Jean-Baptiste Forqueray (1699–1782) var ein kjent gambist og komponist frå Frankrike. Jean-Baptiste Forqueray vart fødd i Paris den 3. april 1699 som son av gambisten Antoine Forqueray. I dag er han mest kjent for dei 29 stykka for gambe og generalbass som han, med unntak av tre av dei, tilskreiv far sin. Dei tre hadde han sjølv skrive. I advertissementa skreiv han at han hadde ansvaret for basslina (og dermed besifringa òg) og fingersettinga i gambestemma. Les meir …

Hans Ross (1833–1914) var ein teolog, ordboksredaktør, målmann og statsstipendiat frå Mandal. Hans Matthias Elisæus Ross vart fødd den 14. april 1833 i Holum i Mandal. Han var presteson og vart student i 1849, etter å ha vore elev av blant andre lektor Ole Kristian Thistedahl ved Kristiansand katedralskole. I 1852 vart han cand.theol. Han arbeidde deretter som lærarvikar, studerte tysk i Tyskland 1856–57, engelsk i England 1859–60 og underviste i språk ved skular i Christiania. Etter sitt første møte med Ivar Aasen i 1857, fann Ross livsoppgåva si i å vidareføre og utvide Aasen sitt ordboksverk. Les meir …

Tannait Asenát Barzani (1590–1670) var ei kjent kurdisk-jødisk kvinne som levde i Mosul i Irak. Ho studerte kabbalá og var ei av dei aller første kvinnene i historia vi veit om som fekk ein rabbinartittel. Asenát Barzani vart fødd i 1590 som dotter til rabbinar Sjemuél Barzani. R. Sjemuél Barzani var leiar for mange jesjibót i si tid, og den rabbinske autoriteten hans i Kurdistan var ubestridd. Han var ein meister i kabbalá, og det er sagt at han gav den hemmelege lærdommen vidare til dotter si, som beundra far sin, som ho rekna som ein konge over Israel. Han var den viktigaste læraren hennar, og etter at han dødde, tok ho over mange av oppgåvene hans. Asenát fekk tittelen tannaít. Les meir …

Johan Henrich Berlin (1741–1807) var ein organist og produktiv klassisistisk komponist frå Trondheim. Johan Henrich Berlin vart fødd i 1741 i Trondheim som son av Dorothea Berlin og komponisten Johan Daniel Berlin og døypt i Nidarosdomen søndag den 1. september same året.^[1] Johan Henrich fekk musikkundervisning av far sin og fekk tidleg vikariat som organist. Han fekk stilling som organist ved Hospitalskirkja allereie 17 år gammel, og i 1772 vart han tilsett ved Vår Frue kirkje. Les meir …

Kystkultur

Handelsskipsforliset ved Bud, rett sørom Hustadvika, i Romsdal kring slutten av 1700-talet var ukjent fram til skipsvraket vart funne i 2003. I samband med Ormen Lange-utbygginga vart det gjort marinarkeologiske undersøkingar langs traséen til den planlagte gassrørledninga frå Ormen Lange-feltet til Nyhamna under regi av NTNU Vitenskapsmuséet ved professor Marek E. Jasinski. På 170 meters djupn mellom Bud og Aukra fann dei vraket av eit kring 30 meter / 100 fot) langt skip. Det vart gjort omfattande marinarkeologiske undersøkingar ved funnet i 2004 og 2005. På grunnlag av lasta, som inkluderer over 1 000 vinflasker, tre kompass, to oktantar, kinesisk porselen og mykje organisk materiale — truleg matvarer som mjøl, sukker eller liknande. Arkeologane fann tretti myntar — éin nederlandsk og resten russiske frå Katarina II av Russland (tsarina frå 1762 til 1796) si tid. Les meir …

Ei bryggje, òg kalla ei sjøbu, eit sjøhus eller eit pakkhus, er ei lagerbygning i éin (vanlegare to) eller fleire etasjar som ligg med ein vegg over djupt vatn så skuter kan legge til for lasting og lossing. Øvst på sjøveggen er det som regel eitt eller fleire vindhus med vinder for heising av gods mellom bryggja og skutene. Rett under vindhuset er det bryggjedører (brýjedöre, brøggdørre) i kvar etasje der varene var tekne inn ved lossing av skuta og ut ved lasting. Les meir …

SS «Statsraad Lehmkuhl» er Bergen sitt skuleskip. Seglskipet vart bygd av Joh.C. Tecklenborg i Geestemünde i Bremerhaven i 1914 under namnet «Grossherzog Friedrich August» som skuleskip for den tyske handelsflåten. Etter første verdskrigen vart skipet teke av Storbritannia som krigserstatning. Skipet vart i 1921 kjøpt av Norges Rederforbund på initiativ av tidlegare statsråd Kristofer Lehmkuhl. Skipet vart da oppkalla etter Lehmkuhl. Les meir …

Sunnmørsbåt er fellesnemninga for den gamle bruksbåten på Sunnmør og tildels Romsdal. Som havbåt var han i bruk fram til om lag 1880. Mindre båtar vart bygde inn på 1900-talet. Sunnmørsbåtane er klinkbygde og har både årar og segl. Dei er særleg kjennetekna av skroget, som er snidbetna, og lårseglet. Dei eldste fysiske spora etter sunnmørsbåten har vore å finne på gamle hus – på naust, løer og andre uthus. Båtmaterialane har vorte bruka på nytt etter at båten ikkje lenger kunne brukast på sjøen. Rekonstruksjon og oppmåling av båtdeler viser lita endring i byggjemåte og skrogform fram mot dei siste båtane som vart bygde. Båtbord og innved frå gamle hus har vorte bruka til å byggje oppatt båtar. Les meir …

Magnetisk deviasjon er det avviket ein må justere for i kompasskursen om bord på ein båt, eit skip eller eit luftfartøy som kjem frå magnetismen i sjølve fartøyet. Deviasjonen kan ha positivt eller negativt forteikn. Han vil òg endre seg i etter kursen til fartøyet, slik at det må settast opp ein tabell (eller kurve) som viser deviasjonen for ulike retningar. Les meir …

Ein jakobsstav (vanleg namn i samband med navigasjon) eller ein radius astronomicus (som måleinstrument i samband med astronomi) er eit enkelt måleinstrument som blir bruka til å måle vinkelavstanden mellom to objekt. I samband med navigasjon galdt detta i all hovudsak måling av høgda til sola eller polarstjerna over horisonten. Andre namn på jakobsstaven inkluderer gradboge og baculus Jacob. Den opprinnelege jakobsstaven vart utvikla som ein enkel reiskap med éin tverrstav på 1300-talet og vart bruka til å gjera astronomiske målingar. Jakobsstaven vart først skildra av den jødiske matematikaren, astronomen og filosofen Leví ben Geresjón («Gersonides»). Les meir …

Musikk

Soṟkaṭṭu (tamiḷ சொறஂக்கட்டு), òg skrive solkattu, eller sollukkaṭṭu (tamiḷ சொல்லுக்கட்டு) er eit system av vokale stavingar som representerer rytmar og slagteknikk i den karnatiske musikken i Sør-India og på Sri Lanka. Soṟkaṭṭu blir bruka både til innlæring av rytmar på slaginstrument som mridangam og ghatam og som vokalkunst i seg sjølv. Konsertforma av soṟkaṭṭu blir oftast kalla koṉṉakkōl (tamiḷ கொன்னக்கோல்). Les meir …

Ein invensjon er ein kort komposisjon (oftast for eit tangentinstrument) med tostemmig kontrapunkt. Dei mest kjente invensjonane er dei femten invensjonane som utgjer første halvparten av J.S. Bach sine Invensjonar og sinfoniaer. Invensjonar har tradisjonelt oftast ikkje vorte oppførte på konsertar, men har hovudsakleg fungert som etydar for tangentelevar og som pedagogiske øvingar for komposisjonsstudentar. Invensjonar liknar fugar i stil, men dei er generelt enklare oppbygd. Dei inneheld ein eksposisjon, ein lengre gjennomføringsdel og — oftast, men ikkje allveg — ein kort reprisedel. Hovudforskjellen er at invensjonar, i motsetning til fugar, ikkje inneheld comes (musikalsk svar) til det innleiande temaet i dominanten. Les meir …

Ein erkelutt (sp. archilaúd, it. arciliuto, en. archlute, hty. Erzlaute), nokre gonger òg misvisande kalla teorbe (s.d.), er eit europeisk klimpreinstrument som vart utvikla kring år 1600 som eit kompromiss mellom den svært store teorben, som med sin størrelse og si oktavkryssande stemming var vanskeleg å bruke i solomusikk, og tenorlutten frå renessansen, som mangla bassregisteret til teorben. I og med at erkelutten i utgangspunktet er ein tenorlutt med ei noko kortare utgåve av halsforlenginga til teorben, manglar erkelutten den kraftfulle klangen i tenor- og bassregisteret som den større kroppen og oftast lengre halsen på teorben fører med seg. Erkelutten vart ofte bruka som soloinstrument på dei første tre fjerdedelene av 1600-talet, men er sjeldan nemnt som generalbassinstrument i denna perioden; teorben var det instrumentet i luttfamilien som inntok denna rolla. Les meir …

Kunst og handverk

Ein ljøsomn eller ei grue, i nyare tid ofte òg kalla ein peis, er ein open eldstad med avtrekk til skorstein. Ljøsomnar har i Noreg vore vanlege i dei skogrike områda på Austlandet, medan kyststrøka langs Vestlandet og oppetter til Nordmør, der trevirke har vore vanskelegare å få tak i eller dyrare, har hatt meir bruk av dei meir økonomiske, men kraftigare forureinande røykomnane fram til jarnomnen slo gjønom frå kring slutten av 1700-talet og framover. Les meir …

Nymaurisk arkitektur, òg kalla nymaurisk stil, er ei av dei eksotiske historismeretningane som vart tekne opp av europeiske og amerikanske arkitektar under romantikken med sin fascinasjon for alt orientalsk. Den nymauriske arkitekturen var på det mest populære etter midten av 1800-talet som ein del av eit stadig vidare register av dekorative element utover det klassiske og gotiske. I den nymauriske arkitekturen i Europa og Amerika vart det ikkje gjort skilnad på osmansk-tyrkiske og andalusisk-marokkanske trekk. Ein del bygningar inkluderer òg trekk frå sørasiatisk arkitektur og grensar slik til indosarasenisk arkitektur. Typiske nymauriske trekk av osmansk opphav inkluderer slanke tårn med løkkuplar. Meir generelle trekk inkluderer hesteskobogar; rike, filigransaktige, abstrakte ornament; og geometriske figurar som seks- og åttekanta stjerner. I Skandinavia er utprega eksempel på nymaurisk stil Ole Bull sin villa «Lille Alhambra» på Lysøen i Os, Stora Synagogan i Stockholm og kapellet ved Judiska begravningsplatsen vid Svingeln i Göteborg. Les meir …

Esnogaen i Amsterdam frå 1639 var den første felles portugisarjødiske synagogen i Amsterdam. Tidleg på 1600-talet opna dei spanske og portugisiske jødane i Amsterdam tre synagogar i jødekvarteret på Vloonburg-øya i Amsterdam — Beth Jacob (ca1602/1610), Neve Shalom (spanske jødar, ca 1608/1612) og Beth Israel (1618). Dessa tre meinigheitene samarbeidde mykje frå 1622 av, og i 1639 vart dei samanslegne under det noverande namnet Talmud Torah. Ein bygde da om to hus ved den daverande Houtgracht til ein felles synagoge. Les meir …

Populære sider

Synagoge ‎(3 843 visingar)
Jødedom ‎(3 413 visingar)
Portugisarjødar ‎(2 864 visingar)
Geitbåt ‎(2 562 visingar)
Islām ‎(2 284 visingar)
Jiddisch-norsk ordbok - A ‎(2 188 visingar)
Pesaḥ ‎(1 822 visingar)
Sikhisme ‎(1 784 visingar)
Kva er ein synagoge ‎(1 570 visingar)
Buddhisme ‎(1 463 visingar)
Indisk mat ‎(1 411 visingar)
Det osmanske riket ‎(1 372 visingar)
Generelt om jødedom ‎(1 353 visingar)
Regina Jonas ‎(1 291 visingar)
Jødisk mat ‎(1 261 visingar)
Ḥanukká ‎(1 212 visingar)
Synagogen i Arkitekt Christies gate i Trondheim ‎(1 202 visingar)
Sjabungót ‎(1 188 visingar)
Nordmør ‎(1 166 visingar)
Hinduisme ‎(1 164 visingar)
Tallét ‎(1 148 visingar)
Ḥasidisk jødedom ‎(1 141 visingar)
Sefer ‎(1 126 visingar)
Bahá’ítru ‎(1 122 visingar)
Romanifolk ‎(1 092 visingar)
Jødekaker ‎(1 075 visingar)
Sjabbát ‎(1 061 visingar)
Jiddisch-norsk ordbok ‎(1 057 visingar)
Oktant ‎(1 057 visingar)
Hemne prestegjeld ‎(1 006 visingar)
Sjøkart ‎(993 visingar)
Religion ‎(968 visingar)
Fjording ‎(967 visingar)
Samar ‎(958 visingar)
Veiholmen ‎(942 visingar)
Ortodoks jødedom ‎(940 visingar)
Hebraisk ‎(929 visingar)
Borecas ‎(911 visingar)
Sauehald ‎(897 visingar)
Jackie Tabick ‎(867 visingar)
Bacalao ‎(861 visingar)
Asjkenazím ‎(860 visingar)
Romsdaling ‎(851 visingar)
Kasjrút ‎(842 visingar)
Aasmund Olavsson Vinje ‎(841 visingar)
Haredyr ‎(841 visingar)
Jiddisch ‎(831 visingar)
Rekonstruksjonistisk jødedom ‎(798 visingar)
Harimandir Sāhib ‎(790 visingar)
Torá ‎(785 visingar)
Jødar ‎(781 visingar)
Miljø ‎(780 visingar)
Kultur ‎(765 visingar)
Tørrfisk ‎(741 visingar)
Jødestjerne ‎(740 visingar)
Emanuel Mendez da Costa ‎(739 visingar)
Grindverk ‎(738 visingar)
Israelitischer Tempel i Poolstraße i Hamborg ‎(727 visingar)
Sefardím ‎(727 visingar)
Sau ‎(725 visingar)
Kohén ‎(719 visingar)
Sukkót ‎(719 visingar)
Kristendom ‎(710 visingar)
Rommani ‎(704 visingar)
Georg Friedrich Händel ‎(703 visingar)
Saltfiskball ‎(702 visingar)
Tefillín ‎(690 visingar)
Ḥaróset ‎(688 visingar)
Jødisk fornying ‎(678 visingar)
Mezuzá ‎(677 visingar)
Norsk-engelsk temaordliste ‎(677 visingar)
Hekhál ‎(674 visingar)
Al-Qur’ān ‎(673 visingar)
Masorti jødedom ‎(672 visingar)
Abraham Geiger ‎(669 visingar)
Wilh. Lund: «En røgstue paa Nordmøre» ‎(663 visingar)
Kleppfisk ‎(659 visingar)
Kollhuve ‎(659 visingar)
Aasmund Olavsson Vinje: «Blåmann, Blåmann, bukken min» ‎(657 visingar)
Lårsegl ‎(657 visingar)
Lefse ‎(651 visingar)
Wilhelm Lund ‎(649 visingar)
Gurmukhī ‎(632 visingar)
Innersetra på Tustna ‎(628 visingar)
St. Eystein kirkje i Kristiansund ‎(626 visingar)
Fosen ‎(622 visingar)
Tenákh ‎(622 visingar)
Hardangerjakt ‎(613 visingar)
Tingvoll kommune ‎(610 visingar)
Gurū Nānak Dēv ‎(602 visingar)
Leví ben Geresjón ‎(598 visingar)
Pandjābī ‎(597 visingar)
Samōsā ‎(597 visingar)
Jiddisch-norsk ordbok - J ‎(595 visingar)
Tuberkulose ‎(593 visingar)
Aḥót ketanná ‎(589 visingar)
Kastiljansk ‎(589 visingar)
Ris ‎(587 visingar)
Rosj hasjaná ‎(584 visingar)
Carl Frederik Diriks: «Om de forskjellige Slags Baade i Norge» ‎(580 visingar)

ਸੇਵਾ · DUGNAD · צדקה

Nettstaden Safon.org blir driven på frivillig basis. Du kan hjelpe til på fleire måtar:

Skriv: Om du har kunnskapar om musikk- og/eller kulturhistorie, skandinavisk kystkultur, religion/livssyn (inkludert bahá’ítru, buddhisme, islam, jødedom, sikhisme o.a.) eller urfolk og minoritetar (inkl. samar og reisande), og du godtek retningslinene, så er du velkommen til å laga deg brukarkonto og vera med og skrive.

Kjøp og lær: Om du gjerne vil lære meir og samtidig støtte arbeidet med Safon.org økonomisk, så kan du kjøpe bøker på Hassafon Forlag sin nettbutikk. Så langt finst det ei bønebok for fredag kveld, ei novelle av Grace Aguilar og ei bok om norsk vokal folkemusikk der. For fleire bøker om religion og kultur med hovudvekt på sefardisk jødedom og sikhisme, sjå Safon web shop.

Tikkún ngolám: Om du vil gjera ei god gjerning generelt, så besøk gjerne The Hunger Site og klikk for å hjelpe sveltande menneske i den tredje verda. (Det er gratis.)

Les meir om korleis du kan hjelpe...

Andre wikiar

WIKIPEDIA: nynorsk · bokmål · svensk · dansk · færøysk · islandsk · nordsamisk · finsk · engelsk · jiddisch · nederlandsk · plattysk · tysk · djudíospanjol · fransk · kastiljansk · portugisisk · hebraisk