Kaddísj
Frå Safon.org
Kaddísj (aram. קַדִּישׁ [qaddīš]) er namnet på ei lovprisingsbøn i jødedommen. Denne bøna, som i dei aller fleste jødiske meinigheiter blir lesen på arameisk, inneheld ikkje Guds Namn og inneheld vanlegvis ikkje noka eksplisitt forbøn for døde heller, men er mest vidkjend i sin funksjon som minnebøn i dag. Kaddísj blir berre lese i minján.
Innhaldsliste |
[endre] «Kaddísj lengélla» («Ḥaṣí kaddísj»)
«Kaddísj lengélla» (sefardisk namn) eller «Hasí Kaddísj» (asjkenazisk namn) er kjernedelen av alle kaddísj-tekstar. Sagt utan tillegg er Kaddísj leŋélla bruka som avslutning på mindre delar av gudstenesta.
[endre] Tekst (sefardisk versjon frå Nederland)
Leiaren seier:
יִתְגַּדַּל וְיִתְקַדַּשׁ שְׁמֵיהּ רַבָּא (אָמֵן). בְּעַלְמָא דִּי בְּרָא כִרְעוּתֵיהּ. וְיַמְלִיךְ מַלְכוּתֵיהּ. וְיַצְמַח פֻּרְקָנֵיהּ. וִֽיקָרֵב מְשִׁיחֵיהּ (אָמֵן). בְּחַיֵּיכוֹן וּבְיֽוֹמֵיכוֹן וּבְחַיֵּי דְכָל־בֵּית יִשְׂרָאֵל. בַּֽעֲגָלָה וּבִזְמַן קָרִיב. וְאִמְרוּ אָמֵן (אָמֵן)׃.
[Jitgaddál vejitkaddásj Sjeméh rabbá (Amén!), bengalmá dí berá khir’ngutéh; vejamlíkh malkhutéh, vejaṣmáḥ purkanéh, vikaréb Mesjiḥéh (Amén!); beḥajjekhón ubjómekhón ubḥajjé dekhol-bét Jisraél, bangagalá ubizmàn karíb, veimrú «amén» (Amén!).]
(Stort og helga vere det store Namnet Hans (Amén!), i verda som Han skapte etter viljen Sin; og regjere riket Hans; og [lat ho] spire, frelsa Hans; og [lat han] nærme seg Masjíaḥen Hans (Amén!); — i liva dykkar og i dagane dykkar og i liva åt alt Jisraél — snarleg og i ei nær tid; og sei de «Amén»! (Amén) )
Meinigheita svarar:
יְהֵא שְׁמֵיהּ רַבָּא מְבָרַךְ. לְעַלַּם לְעַלְמֵי עַלְמַיָּא יִתְבָּרַךְ.
[Jehé Sjeméh rabbá mebarákh, lengallám lengalmé ngalmajjá jitbarákh;]
(Vere det store Namnet Hans signa; i æva og i ævers æva vere det signa!)
(I nokre tradisjonar svarar leiaren «Amén» og tek opp att «Jehé Sjeméh ...» etter meinigheita.)
Leiaren fortset:
וְיִשְׁתַּבַּח וְיִתְפָּאַר וְיִתְרוֹמַם וְיִתְנַשֵּׂא וְיִתְהַדַּר וְיִתְעַלֶּה וְיִתְהַלַּל שְׁמֵיהּ דְּקוּדְשָׁא. בְּרִיךְ הוּא (אָמֵן) לְעֵֽילָּא (לְעֵֽילָּא) מִן כָּל בִּרְכָתָא שִֽׁירָתָא תּוּשְׁבְּחָתָא וְנֶחָֽמָתָא דַּֽאֲמִירָן בְּעַלְמָא. וְאִמְרוּ אָמֵן (אָמֵן)׃.
[vejisjtabbáḥ, vejitpaár, vejitromám, vejitnassé, vejithaddár, vejit’ngallé, vejit’hallál Sjeméh deKudsjá; beríkh Hú (Amén!), lengélla (lengélla) min kál birkhatá, sjíratá, tusjbeḥatá, veneḥámatá, daamirán bengalmá, veimrú «amén» (Amén!).]
(— og prisa, og glorifisert, og gjort høgt, og løfta, og æra, og heva, og lovprist, Namnet åt den Heilage! Signa vere Han (Amén!), høgt som Han er over all signing, hymnar, lovprisingar og trøystar som blir sagde på jorda; og sei de «amen»! (Amén!) )
[endre] «Kaddísj Derabbanán»
[endre] «Kaddísj Titkabbál» («Kaddísj Sjalém»)
[endre] «Kaddísj Jehé sjelamá» («Kaddísj jatóm»)
