Pesaḥ

Leiaren tek opp maróren og seier denne berakháen:

בָּרוּךְ אַתָּה יי. אֱלהֵינוּ מֶלֶךְ הָעוֹלָם. אֲשֶׁר קִדְּשָׁנוּ בְּמִצְוֹתָיו וְצִוָּנוּ עַל אֲכִילַת מָרוֹר׃

Signa er Du, ADONÁI, vår Gud, herskar over universet, som helga oss med boda Dine og baud oss om etinga av bitre urter.

Barúkh attá ADONÁI, Elohénu mèlekh hángolám, asjér kiddesjánu bemiṣvotáv veṣivvánu ngal akhilàt marór.

Bendito tu .A. nuestro Dio Rey del mundo, que nos santificó en sus encomendanças, y nos encomendó sobre comer amargura.

Leiaren et ein bit av maróren som svarar til éin oliven, og deler så ut marór til alle som er til stades. Vi et maróren. Vi lener oss ikkje til venstre når vi et marór.

Og leiaren tek av den tredje maṣṣáen, som enno er heil, og tek marór (ḥazéret) og legg på og dyppar det heile i ḥaróset, og seier:

זֵֽכֶר לַמִּקְדָּשׁ כְּהִלֵּל דְּאָמַר עַל מַצּוֹת וּמְרוֹרִים יֹֽאכְלֽוּהוּ׃

Eit minne frå Tempelet ved Hillel, som sa: «På usyra brød og bitre urter skal de eta det [påskelammet].»

Zékher lammikdásh keHillél, sjeamár: ngal maṣṣót umromím yokhelúhu.

Memoria al santuario como Hilel, que dixo: sobre cenceñas y amarguras lo comeran.

Alle som er til stades tek òg ein bit maṣṣá med marór, dyppar han i ḥaróset og et.